Jak projektuje się zagadkę dla dworu
Od szkicu na serwetce do testów na graczach: nasz proces tworzenia łamigłówki, na przykładzie gabinetu osobliwości.
Zasada miejsca
Każda zagadka w PuzzleRoom zaczyna się od pytania: co ten pokój naprawdę by robił? Gabinet osobliwości przechowuje rzeczy dziwne, więc jego mechanizmy też muszą być dziwne: nie kłódki na hasło, tylko aparaty, które nie chcą się zdecydować, czym są.
To zasada, która chroni grę przed tanimi zagadkami. Jeśli mechanizm mógłby stać w dowolnym innym pokoju, nie pasuje.
Szkic i makieta
Gabinet zaczął się od szkicu na serwetce: regał cudów, gablotka z mechanizmem i aparat, który wymaga czterech ustawień naraz. Makieta kartonowa pokazała, że idea jest wykonalna, ale chaotyczna.
W wersji cyfrowej uporządkowaliśmy ją w cztery osobne mechanizmy połączone jednym wynikiem. To typowy ruch: z jednej skomplikowanej zagadki robimy kilka prostych, które razem dają to samo uczucie.
Testy na graczach
Gabinet przeszedł cztery rundy testów. Pierwsza pokazała, że gracze nie rozumieją, że gablotka może być otwarta. Druga, że rozumieją, ale za szybko. Trzecia była dobra. Czwarta tylko potwierdziła.
Najcenniejsze w testach są momenty, gdy gracz nic nie mówi i tylko patrzy. Te pauzy mówią nam więcej niż komentarze.
Dobra zagadka ma moment, w którym gracz mówi: przecież to oczywiste. Sekundę po rozwiązaniu.
Marta W., projektantka mechanik
Co odrzuciliśmy
Z gabinetu wyleciały: zagadka z lustrem magicznym (zbyt podobna do mechaniki okulara), sekwencja czasowa z odliczaniem (gracze czuli presję, a dom ma być cierpliwy) i zagadka z odgadywaniem nazwiska (zbyt fabularnie szczera).
Odrzucone mechaniki nie znikają. Część wróci w rozdziale dodatkowym, w pokoju, do którego będą pasować lepiej.
Od serwetki do testów: jedna zagadka, cztery rundy.
PuzzleRoom Studio
Kadry
Zdjęcia do wpisu






Zobacz gabinet
Wejdź do pokoju, który projektowaliśmy cztery razy
Gabinet osobliwości czeka na szóstym piętrze gry. Teraz już wiesz, dlaczego wygląda tak, a nie inaczej.


